روسری آبی

امروز دلم خیلی گرفته بود . ناخودآگاه یاد سر رسید قدیمیم افتادم . شاید بهتره باشه بگم خاطراتی که  گرد و خاک گرفتن .. همونی که روزی اونقدر برام عزیز بود که حاضر نبودم از خودم جداش کنم .. همونی که تنها محرم دلم بود ... سر رسیدو باز کردم ... گاهی از روی دلتنگی خودم شعری یا قطعه ای نوشته بودم و گاهی  هم ترانه ای از خواننده ای که دوست داشتم ، نوشته بودم ... شاید برا ی این یاد سررسیدم افتادم که بتونم واژه ای  یا شعری پیدا کنم تا کمی آرومم کنه . اما انگار همشون دیگه برام بیگانه بودن ... حتی اون شعری که تو اوج گریه هام برا دلم نوشته بودم دیگه برام بیگانه بود .... شاید دل تنگی هام هم مثل خودم بزرگ شدن !!!!!!
آهنگ هایی که بیشتر از همه گوش می دادم :
سیمین غانم : آسمون آبی و گل گلدون
احمد شاملو : سکوت سرشار از نا گفته هاست
جمشید عندلیبی : کاست پاییز نیزار ( این یکی لایت بود اما ادمو دیوانه می کرد  )
فرهاد  : آینه  و جمعه
فریدون فروغی

بعضی آهنگ های سلین دیون ، کریستی برگ ، اسکورپین ....