زندگی جدید

 

دیگه تو کارم جا افتادم .تازه فهمیدم چرا همه میگن زود بچه دار نشین . یه کمی بیشتر از اونی که فکر میکردم دردسر داره . ولی ما دیگه نمی تونستیم بی خیال بشیم . ۵ ساله ازدواج کردیم و سنمون هم دیگه اجازه نمیداد  صبر کنیم .. صبحها ۶:۱۰ از خواب بیدار میشم و بعد از آماده شدن خودم  و آماده کردن نی نی ساعت ۶:۵۰ تا ۷:۰۰ از خونه میزنم بیرون ... نی نیو فعلا تا عید مهمون خونه عمه جونشه .. زندگی کارمندی با بچه خیلی سخته اما ناراضی نیستم.  سعی می کنم بعد از ظهرا به جای صبح برای نی نی وقت با کیفیت بذارم طوری که نبودمو تو صبح حس نکنه .هر کاری داشته باشم بی خیال میشم و فقط با بچه بازی میکنم .. خودم احساس میکنم خیلی بیشتر از قبل برای بچه وقت میذارم و چون خونه عمه اش میره از بابت صبح هم خیالم راحته .. فقط خودم خیلی تحت فشارم . شبها تا صبح چند بار باید بیدار شم و به نی نی شیر بدم .بیشتر اوقات  یه کمی کمبود خواب دارم .هیچ وقت باور نمی کردم بتونم این همه طاقت بیارم .. اما واقعیت اینه که پوست کلفتر از زنها پیدا نمیشه . زنها در عین ظرافت و حساس بودنشون واقعا پوست کلفت تشریف دارند : بارداری ....... زایمان ....... بچه داری .. در کنارش کارهای دیگه هم هست : خانه داری و ... اما زایمان و بچه داری خیلی از انرژی آدمو میگیره . میدونی از چی حرصم میگیره : بعد از این همه زحمت اگه شوهر زن ناباب باشه بچه برای مرده ؟؟؟؟ فامیلش و حتی مالکیتش .. در حالی که حتی مادر تو تربیت بچه نقش مهمتری داره ....

پ۱)کاش همه مردا قدر خانوماشونو بدونن (البته خودمونیم : خانوم داریم تا خانوم )

پ۲)با همه اینا وقتی نی نی می خنده تموم سختی از تنت بیرون میره .

 

؟ ؟ ؟ ؟

 

ممکنه مادری (هر چند پیر) فوت کنه و بچه هاش سر خاکش نیان . اونم مادری که هیچ بدی در حق هیچ کس نکرده و همه جا ذکر خیرشه . جالب اینکه بچه هایی که نیومدن عزیز کرده های مادربزرگ بودن ...  تو  مجلس ختم همه فهمیدن که دو سال مادری روی زمین بوده ٫ نه تنها بچه ها تو این دوسال سراغی ازش نگرفتن ٫ بلکه سر خاکش هم نیامدن ..... یعنی بچه های ما هم می خوان اینطوری بشن ؟؟؟

همیشه چیزی هست که هیچ توجیهی نداشته باشه .

روال زندگی جونا ..

۱- تا هر وقت که ازدواج نکردی مدام مردم حواسشونو جمع میکنند ببینند کی اومده خواستگاری و یا کجاها رفتین خواستگاری . چند تا دختر بهتون جواب رد داده و یا اینکه چرا فلان خواستگارو که موقعیت خوبی داشته از دست دادین . حتما یه نفرو زیر سر دارین .
 ۲- وقتی نامزد میکنی مدام میپرسن کی عروسی میکنی ؟
۳- بعد از عروسی اولین سوالی که بعد از یکسال میپرسن اینه که خبری نیست . پس شماها نمی خواهین برای بچه اقدام کنین .
۴ - حالا بعد از چندین سال که قصد بچه دار شدن میکنی و دیگه شکم بالا می آد مدام میپرسن کی به دنیا می آد ؟ جنسیت بچه چیه ؟ 
۵ - اسم بچه رو چی می خواهین بذارین ؟ هنوز انتخاب نکردین ؟ چه حوصله ای دارین ؟
 ۶- بچه که می آد تا مدتی حرفها کمتر میشه . یه کمی قیافه بچه تجزیه و تحلیل میشه و بزرگتر هم میشه رفتارش که خوب تربیت شده یا نه ؟
 ۷ - بچه که بزرگتر میشه ( این می تونه از ۴ تا ۷ سالگی باشه ) پس شماها دیگه بچه نمی خواهین ؟ بابا طفلکی تنها می مونه ؟ بعدشم کار دنیاس  ! خدای نکرده اتفاقی بیافته .....
 ۸ - و این قضایا تا رشته دبیرستان و کنکور و دانشگاه و ازدواج بچه ادامه داره ؟
۹ - شاید من و شما هم ناخودآگاه جز این دسته از آدمها باشیم که این سوالاتو از دوست یا فامیل پرسیده باشیم . اما یادمون باشه افراط ممکنه باعث آزار عزیزانمون بشه...

پ ۱: مورد بالا صرفا یک شوخی بود . اما موردی که چند وقته تو خودم تقویتش کردم اینه که نکته منفی تو اخلاق کسی میبینم ٫  اون رفتارو خودم به هیچ عنوان انجامش ندم ..این شامل چشم وهم چشمی ( خدارو شکر هر اخلاق بدی دارم از این یکی کاملا بدورم ) - دروغ گفتن - حسادت - سرک کشیدن تو زندگی دیگران  - تهمت زدن و .... میشه.  احساس می کنم اینطوری آسمونو آبی تر می بینم .

پ۲ : محمد نوری هم رفت ..  یک دوره ای تو دانشگاه فقط آهنگهای محمد نوری گوش می دادم . همه آهنگاش زیبا هستند. آهنگایی که بیشتر دوست داشتم :  مارال منه باخ باخ - شب هراسان می خرامد در خموشیهای ساحل - گل مریم - جمعه بازار - جینگ و جیگ ساز و ... ( ببخشید اگه اسم آهنگهارو  اشتباه نوشتم -اسم دقیقشون یادم نیست )  دلم گرفت ..روحش شاد ...

جهان سوم

آخر ساعت درس يك دانشجوي دوره دكتراي نروژي ، سوالي مطرح كرد: استاد،شما كه از جهان سوم مي آييد،جهان سوم كجاست ؟؟ فقط چند دقيقه به آخر كلاس مانده بود.من در جواب مطلبي را في البداهه گفتم كه روز به روز بيشتر به آن اعتقاد پيدا مي كنم. به آن دانشجو گفتم: جهان سوم جايي است كه هر كس بخواهد مملكتش را آباد كند،خانه اش خراب مي شود و هر كس كه بخواهد خانه اش آباد باشد بايد در تخريب مملكتش بكوشد.

                                                                                                     پروفسور حسابي

پ۱. یک هفته ای هست که درد کتفم شدید تر شده  . دکتر میگه خشکی عضله اس .  اگر چه دور شدن از این دنیای مجازی برام سخته اما مجبورم مدتی با کامپیوتر کار نکنم .

پ۲.این دفعه به هیچ کس خبر ندادم که اپ کردم چون نمی خوام زیاد پشت میز کامپیوتر بشینم . از دوستان عزیزم معذرت می خوام ..

زن

 زن چو بیرون رود بزن سختش،  خودنمائی کند، بکن رختش   

ورکند سرکشی هلاکش کن، آب رخ می برد، به خاکش کن

 مزن زن را، ولی چون بر ستیزد ٬ چنانش زن که هرگز برنخیزد

 این  شعرای فارسی زبان نیستند که شعرشان آشکارا زن ستیزانه است بلکه، زبان فارسی بشدت مرد محور و ضد زن است.  کافی است  در محاورات روزمره، در ادبیات نوشتاری کمی درنگ کنیم. در ضرب المثل های روزمره  زن مظهر حماقت، نادانی و مصیبت است. هرگونه عمل و صفت منفی  با زنان توضیح داده می شود. در ادبیات نوشتاری بویژه ادبیات قدیم کافی است نگاهی گذرا به اشعار شاعرانی چون فردوسی و سعدی و نظامی و... بیاندازیم تا رد پای تفکر ضد زن را در کلام های شاعرانه ببینیم.

زبان بی برو برگرد بخشی فعال از فرهنگ و روبناست. زبان انعکاس ذهنیت جامعه و چگونگی اعمال فرهنگ است. شاید اغراق نباشد که بگوییم اجزا گوناگون روبنا و فرهنگ از طریق زبان به هم متصل می شوند و زبان جایگاه ویژه ای در روبنای هر جامعه  و تولید و باز تولید مناسبات حاکم نقش فعالی ایفا می کند. در جهان امروز زبان بهیچوجه نقش خنثی در رابطه با مناسبات میان مرد و زن نداشته و خود به ابزاری در تحکیم فرودستی زنان بدل شده است. از همین رو  مبارزه علیه زبان مرد محور مبارزه علیه بخش مهمی از سیتسم مردسالاری است. وقتی زبان را به چالش می کشیم بناچار بسیاری از مفاهیم مردسالارانه را در عرصه ایدئولوژی، فلسفه، اقتصاد، فرهنگ و باور عمومی به چالش کشیده ایم.

حال نگاهی به نقش و کارکرد برخی از مفاهیم زبان بپردازیم.

مرد، پدر واژه ای است برای توضیح کلیه صفت های مثبت و انسانی.  مردی مساوی است با جوانمردی، شجاعت و دلاوری.  «او واقعا مرد است» یعنی وی آدم خوبی است. و حتی وقتی زنی صفت مثبتی دارد برای توضیح آن به مردان تشبیه می شود. برای نمونه «زن است اما واقعا اندازه ده تا مرد است!!» « یک پا مرد است!!!»

برای توضیح حماقت و نادانی  معمولا از نام زن به پسوند و پیشوند هر لغتی استفاده می شود مثلا   «گاو ننه حسن» مظهر نادانی است و نه «گاو مش احمد»!!  «دوستی خاله خرسه» و نه آقا خرسه! که مثلی است برای حماقت و نادانی. ظاهرا لختی و سستی هم مختص زنان است. وقتی که سمبل لختی و سستی  «خاله وارفته»، «خاله رورو» «خاله خاک انداز» است پس معلوم نیست کارهای طاقت فرسای خانگی را چه کسانی انجام می دهند. برای توضیح هیاهو و شلوغی هنوز هم می گویند «مثل حمام زنانه» بله! آقایان که مجبور نبودند یک دوجین بچه قد ونیم قد با خود به حمام ببرند تا صدای هیاهو و فریادشان گوش را کر کند. «خاله گردن دراز» هم یعنی  شتر و اشاره ای است به متلی قدیمی که در مورد میانجی یا قاصد بی اهمیت است.  زمانی که فردی مزخرف می گوید این ضرب المثل را بکار می برند «چند کلمه از مادر عروس بشنو» .  یا برای اینکه بگویند یکی رند است می گویند «هنو نگفتی آشتی بنای النگو را گذاشتی!» که ظاهرا مخاطب زن است. واین ضربالمثلها ادامه دارد.

بسیاری کلمات  بطور مجرد بار جنسی ندارند اما اتوماتیک نام زنان یا صفات زنانه محسوب می شوند.  البته  منظور کلماتی است که معرف خصائل و صفت های به اصطلاح منفی است، مثل شلخته. زن و مرد می توانند شلخته باشند اما کلمه شلخته بتنهایی زن را تداعی می کند یا «پاچه ورمالیده»، «ددری»  «کولی» که بی هیچ توضیحی منظور زن است. بدون شک زبان حاصل یک پروسه تاریخی است. کلمات طرفنظر از میل ما هر کدام تاریخ خود را دارند. مثلا کلمه شلخته یا عشوه گری در خود علامت مونث بودن را ندارد اما  تاریخا این کلمه برای زنان بکار رفته است و بهمین جهت اتوماتیک  استعمال این کلمات  زنان را تداعی می کند.

 علاوه بر اینها بسیاری از ویژگی های زنانه را با کلمات تحقیر آمیز توضیح می دهند مثلا زایمان کردن می شود «ترکمون زدن» تا جایی که رضا براهنی می نویسد «تمامی مردمی که نفهمیده برای استعمارگران هورا می کشند، تمام آنهایی که قلب شان مثل زائوی کثیفی از تن مندرسشان بیرون مانده است.» (1)

 حتما این ضرب المثل را شنیده اید که «مگر ما از صیغه ایم و شما از عقدی» این ضرب المثل در اعتراض به تبعیض قائل شدن است،  گرچه موضوعی فراتر از تبعیض را منعکس می کند. این جمله بلافاصله در مقابل ما جامعه ای را قرار می دهد  که پدیده زن صیغه ای امری عادی است. جامعه ای که مردان می توانند زنان عقدی و صیغه ای داشته باشند و زنانی که در حالت عقدی هیچ حقوقی ندارند، از زنان صیغه ای حقوق بیشتری دارند!

«زن که رسید به بیست باید به حالش گریست» این هم انعکاس ارزش های یک جامعه  است، جامعه ای که زن بعد از بیست سالگی  از دور خارج می شود. شاید برخی بگویند که این ضرب المثل انعکاس ارزش های گذشته است. خیر!  با نگاهی به دور و بر خود می بینیم  این ارزش ها و معیارهای کسانی است که قرار است جزو متجددین جامعه باشند. هر کدام ما حداقل کسی را در خارج می شناسیم که پس از سالها زندگی در خارج،  نهایتا دخترجوانی را از ایران با پست برایش فرستاده اند. مردانی با سنین بالا که دخترانی جوان را به بهای زندگی در خارج می خرند!  اقایان «متجددی» که تا مغز استخوان آلوده به فرهنگ «اصیل» ایرانی هستند  فرهنگی که در ضرب المثلش می گوید «دختر دهساله چون بادام پوست کنده ای است بینندگان را. و پانزده ساله لعبتی است لعبت بازان را. و بیست ساله نرم و لطیف و فربه است. و سی ساله مادر دختران و پسران است. و چهل ساله زالی است و پنجاه ساله را با کارد باید کشت و بر شصت ساله نفرین مردگان و فرشتگان باد!»  فرهنگی که از آن بوی تعفن برخاسته است.

 «توی سر سگ بزنی زن پیدا می شه» راستی این چگونه جامعه ای است که در آن  زن و سگ یک ارزش را دارند!  و یا «خون زن شوم است» که مترادف است  با «خون سگ شوم است». «جوان را مفرست به زن گرفتن، پیر را مفرست به خر خریدن». و البته اینها ضرب المثل های جامعه ای است که زن در آن شهروند درجه دوم است و در قوانین دولتی اش  نیم انسان به حساب می آید، انسان نیمه ای که در قانون نصف مرد ارث می برد،  دیه اش نصف دیه مرد است و در زبان محاوره با حیوانات مقایسه می شود! بالاخره اینکه زنان فقط با حیوانات مقایسه نمی شوند بلکه برای تاکید بر فرودستی آنان «زن خلا باشد به هر کاشانه ای، بی خلا هرگز نباشد خانه ای!» و یا «اگر زن خوب بود خدا هم یکی می گرفت!» .

 «چوب شورو گله، هرکی نخوره خله!»  بی جهت نیست که می شنویم  زنی بعلت کتک خوردن مداوم از همسرش تقاضای طلاق می کند و قاضی شرع  ضمن اعتراض به او می گوید «خانم از غریبه که کتک نخورده ای از شوهرت کتک خورده ای!» یعنی کتک خوردن از شوهر امری کاملا عادی است!

 «دختر فقط یک شب دختر است، ولی شب زفاف کم از صبح پادشاهی نیست»!  و البته این ضرب المثل جامعه ای است که بکارت دختران یکی از ارزش های مهم جامعه است.

تو زن نو کن ای خواجه هر نو بهار

که تقویم پارینه، ناید به کار

این هم پند و اندرز سعدی شاعر و معلم اخلاق  به مردان  است. در جامعه کنونی  ایران حرف های سعدی شکل قانونی هم به خود گرفته است و مردان می توانند هر ساله بدون هیچگونه محدودیت قانونی  به اندرز  سعدی گوش داده و تجدید فراش کنند!

 مریم پاک نهاد جبروتی   در کتاب بنام «فرادستی و فرودستی در زبان»  بر پایه تحقیقات خود به این نتیجه می رسد که استعمال اصطلاحات ضد زن در نزد مردان جوان بسیار متداولتر از مردان سنین بالاتر است. ظاهرا معیار مرد شدن با مصرف اصطلاحات ضد زن رابطه مستقیم دارد!

هدف از بیان مطالب بالا  ارائه یک تئوری یا نطریه جدید نیست بلکه کوششی در گشودن  مبحث  بازشناسی زبان فارسی و کارکرد زبان بعنوان یکی از عوامل تشدید و تداوم مردسالاری و پدرسالاری در بین روشنفکران و بالاخص فعالین جنبش زنان است. مبارزه با زبان زن ستیز خواه و ناخواه به تعمیق درک زنان از ریشه ستم و چگونگی مبارزه با آن کمک خواهد کرد.  استفاده از اصطلاحات ضد زن را نمی توان فقط به حساب سهل انگاری گذاشت، بلکه این امر مرتبط است با جان سختی تفکر مردسالارانه.  چرا روشنفکرانی که ساعتها بر سر «و» یک جمله با یکدیگر جدل می کنند براحتی می توانند کلماتی را برای زنان مصرف کنند که تاریخا برای تحکیم و تائید بر فرودستی زنان است و هرگز مورد اعتراض هم قرار نمی گیرند.

حتی در میان نیروهای مترقی و  انقلابی نیز تقریبا بندرت دیده شده است که زبان مرد محور را به چالش بطلبد.  بنظرمی آید  این کم کاری یا کم بهایی ریشه در یک دیدگاه فلسفی دارد. مختصرا  به یکی از استدلالات تئوریک این کم بهایی  در بین نیروهای منتسب به چپ یا مارکسیست می پردازم.

از نظر فلسفه علمی ماتریالیسم دیالکتیک جامعه دارای دو بخش روبنا و زیر بناست. زیربنا مجموعه روابط تولیدی است. روبنا نیز پوسته ای است متناسب با این روابط تولیدی و بعبارتی هر روبنایی انعکاس زیر بنای خاص است و به نوبه حود نقش فعالی در تقویت و تحکیم آن دارد.  در این تعریف  فلسفه، ایدئولوژی و فرهنگ و ادبیات و هنر در بخش روبنای یک جامعه قرار می گیرند.  بر پایه همین نگرش زیر بنا تعیین کننده روبناست و روبنا تابع تغییرات زیربناست و برای تغییر روبنا باید زیربنا را تغییر داد.اما روبنا بخش منفعل زیربنا نیست. و روبنا و زیربنا بر یکدیگر تاثیر متفابل دارند.  و در برخی مقاطع روبنا نقش مرکزی و تعیین کننده ای در تغییر زیر بنا ایفا می کند.

در حقیقت برداشت سطحی از این علم زمینه دیدگاههای مرحله گرایانه را فراهم می کند. نظراتی که بشیوه مکانیکی زیر بنا و روبنا را از هم جدا می کند و در عمل مرحله گرایانه می شود. مردسالاری بخشی از مناسبات کلی جامعه طبقاتی است یعنی هم در زیربنا وجود دارد و هم در روبنا خود را نشان می دهد.  بنابراین همان اندازه که تقلیل مردسالاری به مسئله فرهنگی دیدگاهی غلط و غیر علمی است. نادیده انگاشتن فرهنگ – و در این زمینه مشخص زبان -  در تحکیم و یا حتی تغییر مناسبات مرد سالارانه غلط و غیر علمی است. بحث بر سر این نیست که صرفا از طریق مبارزه با فرهنگ زبانی می توان بر نظام مردسالار غلبه کرد.  اما مبارزه علیه جوانب گوناگون مردسالاری راه را برای پیشروی زنان و پیشروی مبارزات انقلابی باز خواهد کرد. هرچه درک زنان – و همچنین مردان -  از جوانب گوناگون ستم بالا برود و ارتباط اشکال مختلف  ستم ها را با یکدیگر دریابند آنگاه مبارزه  ما موثرتر خواهد بود.  بی شک نظام مردسالار متکی بر دولت و قدرت سیاسی است و بدون سرنگون کردن آنان ممکن نیست از شر نظام استثمار و ستم و بی عدالتی خلاص شد. اما مبارزه علیه نظام مردسالاری و سرنگونی این مناسبات از مجرای مبارزات گوناگونی گذر خواهد کرد و یکی از این مبارزات هم عرصه زبان مردمحور است.

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 

* مقاله فوق برگرفته از سخنرانی رزا در اتاق پالتاکی میز گرد است. در این متن از مقاله بسیار مفید احمد سیف «جنسیت و فرهنگ: زن ستیزی در ایران» استفاده شده است. – هشت مارس

منابع:

1  – رضا براهنی، تاریخ مذکر- صفحه 207

2 – جعفر شهری، تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم، تهران 1369، جلد ششم

زنان بیوه

مدتیه که درباره مشکلات زنان بیوه دارم فکر میکنم . همه ما میدونیم که توی ایران اگه یک مرد چندین بار ازدواج کنه و جدا بشه خیلی راحتتر از یک خانم که یکبار ازدواج کرده و جدا شده میتونه ازدواج کنه .. شما میدونید گناه خانمی که شوهرش فوت کرده و یا با آدم نابابی ازدواج کرده چیه ؟؟ نمیخوام به کسی توهین کنم . .. اما شما فکر نمیکنید این همه مشکل اخلاقی توی ایران تا حدودی به مشکلات خانمهای بیوه مرتبطه ؟؟ میدونید اکثر خانمهای متاهلی که به شوهرشون خیانت میکنند به خاطر اینه که از طلاق و مشکلات بعد از اون میترسند .   شما فکر نمیکنید اگه منطقی تر بخواهیم فکر کنیم کسی که قربانی سرنوشت شده هیچ گناهی نداره .. یکی از بچه های وبلاگ که آقایی 25 ساله است چند وقت پیش قرار بود با خانم 22 ساله ای که شوهرش فوت کرده بود ازدواج کنه . بعد از اینکه خونوادشو راضی کرده بود و حتی قرار محضرو گذاشته بودن پدرش مهریه ( 114 سکه ) بهونه میکنه و زیر همه چیز میزنه . میخوام بدونم به نظر شما گناه اون دختر چیه ؟؟ مگه چند سالشه ؟؟ چه گناهی کرده که باید اینطوری قربانی فرهنگ غلط ما بشه ؟؟ نمیخوام به خانما توهین کنم . اما هممون خوب میدونیم این روزا خیلی راحت دخترا هر غلطی دلشون میخواد میکند و آخرش خودشونو به عنوان یک دختر اونم با مهریه بالا به این و اون میندازن . ( خواهش میکنم اینو توهین تلقی نکنید ، بهتره واقع بین باشیم )   یکی از افتخارات سران کشور ما اینه که امار طلاق توی ایران پایینه ؟؟ من صاحب نظر نیستم که بخوام نظر بدم .. اما تا جایی که میدونم براتون میگم و شما قضاوت کنید . میخوام بدونم که آیا اگه مشکلات خانمای بیوه حل بشه بازم آمار طلاق تو کشور ما پایینه ؟؟ چرا آمار فساد اخلاقیو نمیدن ؟؟ یعنی خبر ندارن یا اینکه به روی خودشون نمیارن ؟؟!! از اینجور مسایل بگذریم !! میخواهم بگم اکثر کساییکه توی این وبلاگها سیر میکنند و وبلاگ مینویسن جونا هستن و کسایی هستن که میتونن فرهنگو تغییر بدن .. بهتر نیست عاقلانه تر راجب بعضی نگرشها توی جامعه قضاوت کنیم ؟؟ خدایا دینی که تو برامون گذاشتی اینو نمیگه که تو جامعه ما دره اجرا میشه ؟؟؟ عدالت اینو نمیگه که یک انسان بی گناه به جرمی که تقدیر به پاش نوشته تا ابد داغیو روی پیشونیش تحمل کنه ....
نمیدونم چند نفرتون برنامه هزار راه نرفته که چند ماه پیش از شبکه دو پخش میشدو نگاه میکردید . یک برنامه پر بیننده که راجب مشکلات خانواده ها و طلاق و .. صحبت میکرد . حالا بگذریم همش سعی میکرد ازدواج سنتیو تبلیغ کنه و همش از دوستیهای خیابونی بد میگفت . میدونید عشق و دوست داشتن نباید از سر بچگی باشه . اگر تو سنی اتفاق بیافته که دختر یا پسر به بلوغ فکری نرسیده باشند ، به بن بست می رسند . حالا این ازدواج به سبک سنتی صورت گرفته باشه و یا به سبک دوستی ؟؟!!! یکی از معایب این برنامه این بود که همش سعی داشت تو ذهن جونا فرو کنه که همه ازدواجهای سنتی آینده خوبی دارن و ازدواجهایی که بر مبنای دوستی صورت میگیرند به بن بست می خورند ... ولی خوب از اون برنامه هایی بود که بیننده زیادی داشت و از طبقه پایین گرفته تا تحصیلکرده های سطح بالای جامعه اکثرا این برنامه نگاه میکردند . به نظر من برنامه هایی که اینطوری طرفدار دارن خیلی راحت میتونن فرهنگ سازی کنند . میتونن با بررسی این گونه مسائل مشکلاتو تا حدودی حل کنند . چرا برنامه ای که تا این حد میتونه برای فرهنگ و مردم مفید باشه باید ادامه پیدا نکنه ، و هزینه ها صرف فیلمهایی مثل جزیره ایکس بشه  ( حتما فیلم مزخرف جزیزه ایکسو یادتون هست ) .

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
از اینکه این مدت بدون خبر غیبم زد معذرت میخوام . از همه دوستای خوبم که بهم سر زدند ممنونم . سعی میکنم دوباره مثل سابق حداقل هفته ای یکبار آپ کنم ... میدونید قبلا فکر میکردم خلایی تو وجودم هست که با وبلاگم پر شده . اما حالا که اون خلا پر شده میبینم وابسته همتون شدم . از همتون ممنونم ....
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^