ررر روسری آبی

 این که یکی یه کار بدیو در حق تو بکنه و تو همون کارو با اینکه میدونی چکار بدیه در حق دیگری بکنی ؟

فاجعه میدونید چیه ؟ اینکه یکفر بشینه تموم زندگی مردمو نقد کنه بعد تموم زندگی خودش پر از اشتباه و اشکالاتی باشه که مدام هم همون اشتباهاتو تکرار کنه ؟؟؟؟

یکی اینارو برا من توضیح بده ؟؟؟؟؟

حدودا آبان ماه ۸۵ بود که خونه تازه رو تحویلمون دادن . خونه ما تو یه مجتمع شیکه که کلا ساکنین باکلاسی هم داره . اکثرا ماشینهای مدل بالا دارن و بچه هاشون که تو مجتمع بازی میکنن سر و وضع مناسبی دارن . چند ماه پیش بعد از جابجا شدن ما تصمیم گرفتیم دیش نصب کنیم .اکثر خونه های اینجا کابل ماهواره از روی نما و دیوار رد کردن . اما چون اقای شوهر دوست نداشت از روی نما کابلو رد کنیم بعد از کلی بالا و پایین کردن  تصمیم گرفتیم کابل ماهواره رو  از توی لوله هواکش هود تا طبقه اول بکشونیم  . حالا بگذریم با چه دردسری کابلو از تو لوله هود بیرون کشیدیم . بعد از یک هفته نماینده بلوک که نا غافل به پشت بوم سر زده بود ، دیش ما و دو تا همسایه ها رو توی پارکینگ زیر پاش له کرده بود . خلاصه همین باعث درگیری تو بلوک ما شد . توی تموم مجمتع حرف از نماینده بلوک ما و نابود کردن دیش ما توی یه عملیات مضحک بود . چون توی بقیه بلوکها چنین مشکلی نبود . بالاخره بعد از مشورت با همسایه های دیگه تصمیم گرفتیم پول شارژو به اندازه قیمت دیش ندیم . حالا بعد از سه ماه اقای نماینده گفتن هر کسی می خواد دیش نصب کنه هیچ مشکلی نداره . اما اهالی دیگه بلوک که می خواستن دیش نصب کنن جمع شدن و نماینده رو عوض کردن . خلاصه اقای نماینده که احساس میکرد قدرتیو که به دست اورده میخوان ازش بگیرن اولش حسابی داغ کرد اما وقتی دید همه می خوان اون عوض شه مجبور شد و استعفا داد . اگر چه هیچ اعتباری نیست که بعد از نصب دیش به نیروی انتظامی اطلاع بده ، اما خوب فکر کنم تجربه خوبی کسب کرد که کاری به کار دیگران نداشته باشه ..آخه یکی بگه می مردی از اولش اینکارو نمی کردی و خودتو هم مضحکه عام و خاص نمی کردی  ..

یکی از دوستام منو به یه بازی وبلاگی دعوت کرده .

ده تا از چیزایی که خوشم می اد ...

۱. کلیه مشتقات شکلات و کیک کاکائو و قهوه رو دوست دارم . هر جا میبینید یادم کنید ...
۲. تو میوه ها انار و هندونه رو خیلی دوست دارم . اما نسبت به انار حسم یه جور دیگه اس. هم میوه شو دوس دارم و هم هر وقت خواب انار میبینم اتفاق خوب برام می افته ..
۳. مسافرتهای یکروزه رو خیلی دوست دارم . از اونایی که یه هویی به سرمون میزنه که از شهر خودمون بیرون بزنیم . حالا شمال .. تهران .. تبریز ... فرقی نمی کنه .. اما خوب مسافرتهای موندگار و خاطره انگیز هم خیلی خوبه . خصوصا اینکه همراه با  اهنگ جغور بغور باشه  ....
۴. آشپزی و شیرینی پزیو  خیلی دوست دارم .
۵. وسایل و ظرف و ظوروف اشپزخونمو هم دوست دارم . اما از اونایی نیستم که اگه بشکنه زمین و زمانو به هم بریزم ..
۶.عاشق دیدن ویترین مغازه ها هستم . البته به ندرت پیش میاد از چیزی خوشم بیاد . چون خیلی مشکل پسندم . اینو گفتم فکر نکنید جیب اقای شوهرو خالی میکنم ...
۷.از وسایل خاص فانتزی خوشم میاد . مثل وسایل تزیینی فانتزی که به دیوار آویزون میکنند یا بعضی وسایل تزیینی که توشمال فراونه .
۸. نگید ندید بدیه . خونه و ماشنمونو خیلی دوست دارم .
۹. دوستای خوب که تو شادی و غم با ادم هستن . تا باشه دور و بر ادم پر از این دوستا باشه .
۱۰. عکس های یادگاری و عکس انداختنو هم خیلی دوست دارم .

۱۰ تا از چیزایی که بدم میاد

۱.  هر وقت عصبانی هستم یکی مدام بهم بگه چته چته چته ؟؟؟
۲. از دعوا خیلی می ترسم . طوری که اگه جایی دعوا بشه تموم تنم شروع به لرزیدن می کنه .
۳. از سوسک و هر جک و جونوری که بگین مثل چی می ترسم .
۴. از قابلمه شستن هم خیلی بدم میاد . اما خوب مجبورم بشوره دیگه !!
۵. از اینکه حوصله نداشته باشی و مجبور باشی جایی بری مهمونی و الکی هم لبخند بزنی ...
۶. وقتی از مسافرت یا مهمونی بر میگردی خونت به هم ریخته باشه .
۷. از تنهایی بیدون رفتن متفرم . همیشه دوست دارم یکی باهام باشه . برا همین تا می تونم هیچ وقت تنهایی بیرون نمی رم.
۸. بچه هارو  خیلی دوست دارم . اما از بچه شلوغ حرف گوش نکن جیغ جیغوی دماغو خیلی بدم میاد . حالا  حتی اگه یه دونه از این صفاتو داشته باشه .
۹. از آدمی که دروغ میگه و فکر میکنه تو  پشت گوشات مخملیه و نمی فهمی داره دروغ میگه .
۱۰ . از حرف و نقل های فامیلی  و حرفهای خاله زنکی خیلی بدم میاد !!

کلیه دوستانی که به وبلاگ من سر می زنن به این بازی دعوتن . فقط اپ میکنن خبرم کنند .

مدتی یه کمی برنامه های زندگیم مرتب شده .. فقط تا حالا نتونستم برنامه نوشتن وبلاگو تنظیم کنم که اونم از امروز تصمیم گرفتم دوباره شروع به نوشتن کنم .. 

اول اینکه میدونم دیره اما عیدتون مبارک ...

دوم اینکه من در سفر هستم و نمی تونم  تا ۲۰ فروردین آپ کنم . برگشتم حتما  اپ میکنم

سوم اینکه سال خوبی داشته باشین و امیدوارم تو سال جدید  به آرزوهاتون برسین

* عیدو بی خیال ..

۱. تنها چیزی که این روزا  تو خیابون توجهمو جلب میکنه  ماهیهای خوشگلیه که تو آب با اون باله های خوشگلشون شنا میکنند . این یکیو دوست دارم ...مخصوصا  ماهی چشم تلسکوپی با باله های بلند . رنگشم نارنجی خوشگل باشه .. اما دو ساله که همسر گرامی منو از این نعمت محروم کرده . میگه مریضی می آره .. بعدشم گناه داره . اونو می خوای بخری یه مدتی نگهش داری بعدش بمیره ... 

۲.بوی بهار می آد .. بوی زیبایی ..

 پیوند : خیلی وقته دوباره هوای نوشتن دارم . ولی از ترس اینکه دوباره مثل سابق نتونم بنویسم شروع به نوشتن نکردم . اما خوب بالاخره تصمیم گرفتم و شروع به نوشتن کردم . البته بعضی اوقات دوباره کتف دردم شرو میشه . فکر میکنم این درد می خواد تا اخر عمر منو همراهی کنه . اما خوب یه روز کم یه روز زیاد می خوام بنویسم . شاید یه روزی پیر شدم و اینجا تنها دفترچه خاطرات روزانم بود و شاید هم روزی اونو به بچم نشون بدم  نمی دونم ..... ا

بگذریم .. همه چیز روبراهه .. زمانه بر وفق مراده .. اما شاید دل من دل نیست ....

پ۱. از اون آدمهایی که اون بالا نشستن و باید تایید کنن تا من سر کار برم متفرم ...گاهی واجد شرایط بودن بند پ. برا  ادم لازمه ...شاید تو اون دنیا هم به دردم بخوره .

پ۲.به جز همسرم دل خوشی تو این دنیا ندارم .از خدا می خوام سالم و سلامت باشه .

پ۳.ربطی نداره اما اینو می نویسم تا یادم باشه حواسمو باید بیشتر جم کنم . برا اولین بار کیف پولمو تو یه سفر یک روزه که خیلی هم بهم خوش گذشت گم کردم و هر چی خوشی کرده بودم از تو حلقم بیرون زد . کلی مدارک توش داشتم . گواهینامه ، کارت ملی خودم ، کارت ملی همسرم ، سیبا و تنها دفترچه تلفنی که شماره تموم دوستام توش بود ...

پ۴. خدایا شاید من تورو فراموش کردم : اما تو بزرگی .. خیلی بزرگ .. هوای منو بیشتر داشته باش ...یادم رفت من ، ما شده : هوای مارو بیشتر داشته باش .

پ۵. یه دوست خوب اینترنتی دارم که این هفته قراره برا سومین بار  ببینمش . خوشحالم تو این شهر غریب یکیو پیدا کردم .

پ ۱.دوستای خوبم سال خوبی برای همتون آرزو می کنم . پر از شادی و موفقیت ... هر روزتون بهتر از دیروز ....
پ ۲. قراره عیدو مسافرت بریم . بعد از عید مثل سابق آپ میکنم .. خدارو شکر با ورزشایی که دکتر داده کتفم بهتر شده ....
پ ۳. با اصرار من بالاخره قرار شد همسرم هم تو وبلاگ من  دست به قلم بشه . البته اگه گرفتاری های زندگی بذاره .

نمی دونم  شاید انتظار دارن همه خانمهای خارجی هم مثل ایرانی ها تو فیلماشون نیمه شب با هد بند و دامن بلند و گاهی هم با مانتو ( البته اگه چادر هم باشه بد نیست )از خواب بیدار بشن .. به نظرتون چطوره ؟؟؟

بعضی آهنگ های سلین دیون ، کریستی برگ ، اسکورپین ....

پ.۱. اصلا فکر بد نکنید خبری از نی نی تا سه یا چهار سال دیگه نیست .و اگرنه می کشمتون ...

پ.۲.معنی ری را :
۱-هان، بيدارباش، به هوش باش، هشدار؛ 2- نام پرنده‌اي كوچك شبيه به گنجشك؛ 3- نام زنِ تيزهوش و كاردان؛ 4- نام يكي از شعرهاي نيما يوشيج.

پ . این اینترنت هم خوب شرایط ازدواج های اینترنتی و دوستای اینترنتیو فراهم کرده .. حتی بین افراد همجنس : مثل من و دوستم ...

پ. فوت پدر پروانه عزیزو تسلیت میگم .. امیدوارم که هر چه زودتر آرامش پیدا کنه و به وبلاگستان برگرده ...

دختر واحد بغلیو چند بار دیدم . یه دختر چشم آبی ۴-۵ ساله که تنها فرزند خونوادس . از پله ها پایین می آم و با خودم فکر میکنم .. یه نی نی کوچولو ..شاید یه بچه بتونه منو  از این سردی و بی حوصلگی در بیاره . مخصوصا اینکه بچه هارو  خیلی دوس دارم . اما طی یکسال گذشته به خاطر درسام اونقدر فشار روحی روم بوده که نمی تونم حتی بهش فکر کنم . فکر میکنم آواز دهل از دور خوشه . یه بار که صدا بده نمی تونم جیغشو تحمل کنم . اون چیزی که آزارم میده اینه که یک عمر قربون صدقه بچه این و اون رفتم ، اما وقتی نوبت بچه خودم برسه می ترسم حوصلشو نداشته باشم . این خیلی آزارم میده .. وقتی منطقی فکر میکنم میبینم نباید بچه رو به خاطر تنهایی خودم بخوام . باید آمادگی کاملو برا پرورش یک انسان داشته باشم  . وقتی که به این حس برسم اونوقت می تونم مادر خوبی باشم . البته می دونم این یکی از شرایطشه . برای مادر بودن خیلی چیزا لازمه ....

اما واقعیت اینه که این یه بحرانه که اکثر جونا باهاش روبرو می شن و گذراست .. فقط نباید بهش فکر کرد . میخوام دوستایی که تو وبلاگشون از غم و مرگ می نویسن بدونن هر کسی ممکنه تو این بحران باشه و یا این بحرانو رد کرده باشه . این حالتا فقط مختص اونا نیست ... یادمه تو دوران مجردی یه پست نوشته بودم که از خودم و از همه چیز خسته بودم . و تا تونسته بودم دق و دلیمو اینجا خالی کردم . آخه تنها جایی که احساس راحتی میکنم تو وبلاگمه . همیشه گفتم وبلاگم گوشه دنج دلمه ، که راحت میتونم خودم باشم و حرفای دلمو بنویسم   ... آخرش هم نوشته بودم : می دونم روزی به این روزا می خندم .. حالا دارم به اون روزا می خندم .....

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 بعضی وقتها یه کمی مغرور هستم ..
 معمولا از وقتی همسرم خونه  می آد تا وقتی بره یه بند وراجی میکنم ...
 عاشق شکلات کاکائو هستم ( اما همش به خودم میگم هر کی شکلات بخوره خره : دور از جون شما .. چون از اضافه وزن بدم می اد ..)
یه دوره ای شدیدا عادت به خرید تخم مرغ شانسی داشتم ، هر چی پول داشتم به جای الواتی میدادم تخم مرغ شانسی میخریدم ...
از قهر بدم می اد : اما وقتی قهر کنم حرف هم میزنم ...
همیشه کارامو تو دقیقه نود انجام میدم ، برا همین تو همون دقیقه نود بارها مجبور شدم چندین شب بی خوابی بکشم ...
وقتی دپرس بشم هیچ کی حق نداره از بغلم رد شه به زمین و زمان بد می گم . حوصله خودمو هم ندارم..
متخصص گیج بازی هستم . بارها به خاطر گیج بازی زمین خوردم ...
خدا نکنه یکی جلوی من سوتی بده و منم زیاد ازش خوشم نیاد .. اونوقته که سوژه من میشه .اما در عین حال از دوررویی بدم میاد . سعی می کنم تا جایی که ممکنه ظاهر و باطنم یکی باشه ...
اگه به شیطونی منو آزاد بذارن دلم می خواد رو سقف راه برم ( اینو جدی میگم )
تخصصم اینه که هر جا ببینم یکی حالتی شبیه به آدمک های یاهو گرفته بی اختیار با آدمک های یاهو مقایسش کنم
عاشق بازی اسنک گوشیهای نوکیا در انواع مختلف هستم و اولین بازی با گوشی ۳۳۱۰ و اخرین بازی اسنکی که کردم با گوشی n70 بوده که تا مرحله 37 ( پایانی )رفتم .اما بازم دارم از اول بازی میکنم تا رکوردهای جدید ثبت کنم .
هیچ وقت دوست ندارم کسی از دستم ناراحت بشه، ولو اینکه من مقصر نباشم ( این خیلی بده )..
از دعوا و داد و بیداد بی اندازه می ترسم و بدم می اد . تموم تنم به لرزه می افته و تو این مواقع تا دلتون بخواد گریه میکنم .مثل این دهنمو باز میکنم و اشکام می اد ...

ْْْ٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪
اینم چند تا خاطره :
 تو دوران دانشجویی یه شب با بچه ها تصمیم گرفتیم سیگارو امتحان کنیم . من فوری خودمو کنار کشیدمو و گفتم من که نمی رم دنبال سیگار .. یکی از بچه ها که خونه ما مهمون بود راضی شد بره و سیگار بخره .. چندین سیگار مختلف کنت و پین کوتاه و پین بلند از هر کدوم هفت نخ خریده بود . یکی از بچه ها که سابقه سیگار کشیدن داشت خیلی راحت شرو به کشیدن سیگار کرد . دومین نفرسرفه خیلی زیادی کرد و نهایتا سیگارو خامو ش کرد .. نوبت به من رسید .. آقا ما هر کاری می کردیم سیگار دود نمی کرد ؟ خودم هم مونده بودم چطوری دود میکنه . بعد فهمیدم باید مک بزنم نه اینکه فوت کنم ..  با اولین پک صدای سرفه های من بلند شد .. از طرفی از شدت خنده اشک میریختم و از طرف دیگه سرفه می کردم .. خلاصه اینکه اونشب سیگار کم هم آوردیم چون تازه شروع به تمرین حلقه ای کردن دود سیگار  میکردیم .. ولی احساس می کردم از چشم و گوش و دهنم دود می اد بیرون .. اونشب اولین و آخرین شبی بود که سیگار کشیدم ...

تو دوران دانشجویی یه شب من و یکی از هم خونه هام رفته بودیم خونمون . یکیمون تو خونه مونده بود . عصری بچه ها زنگ زدن و گفتم دارم میرم خونه . بچه ها مشخصات لباس مریمو ازم گرفتند . نمی دونستم مشخصات لباس مریمو می خوان چکار ؟؟ شب خونه خودمون بودم که مریم زنگ زد . گفت یکی زنگ میزنه بهم میگه من جنم . مشخصات کامل تو خونه و لباسامو و حتی رختخوابمو داره .. میگه دارم نگات میکنم . حتی میدونه گوشی تلفنمون چه رنگیه. هر چی گوشیو قطع میکنم دوباره زنگ میزنه  .. چند بار پا شدم خونه روچک کردم اما همه پرده ها کشیده اس . هیچ دیدی تو خونه وجود نداره . دارم می میرم از ترس .. طفلکی اون شب یک ساعت با من تلفنی حرف زد .منم جرات نداشتم که بگم بچه ها ادرس لباساشو عصری گرفتند ...

 خونه یکی از دوستامون نزدیک خونه ما بود . بعضی شبها خونه اونا می رفتیم . یه شب من و هم اتاقیم چادر سیاه انداختیم رو سرمون و جوراب کشیدم رو صورتمون .هیچی از صورتمون معلوم نبود ... قبلش به بچه زنگ زدم و گفتیم داریم می ام اونجا . فکر کنید درو که باز کردن با چه صحنه ای مواجه شدند . ...

و در نهایت اینکه در دوران بچگی با برادر بزرگم برای برادر کوچکم ( ۲ سالش بود ) وقتی مامانم خونه نبود با خودکار سبیل کشیدیم . و شلوارک برادر بزرگمو تنش کردیم و دنبالش کردیم تا مجبور بشه بدوه و بهش بخندیم .. بعد از ترس اینکه مامانم نفمه هر کاری کردیم سبیله پاک نشد ما هم با اسکاچ پاکش کردیم ...

بعضی اوقات فکر میکنم با این همه قسم دروغی که می خورد چطوری جون سالم بدر برده بود ، حالا اه این همه دختر که پشت سرش بود هیچی ؟؟؟؟

موضوعات بسیار جالبی که الان خاطرم نیست . ولی خیلی دوست داشتم که میتونستم به این پایان نامه ها دسترسی داشتم و بعضی از اونها رو میتونستم بخونم.مخصوصا اینکه چون اکثرا در زمان حال بررسی شدند آمار دقیق ارائه می دن ... البته باید به استاد راهنما و مشاور هم توجه کرد . بعضی از استادهای راهنما واقعا به دانشجو کمک میکنند و کار عالی ثبت میکنند . اما هیچ کس به جز اساتید به این پایان نامه ها دسترسی نداره . مگر اینکه در کتابخانه دانشگاه از پایان نامه استفاده کنی ؟؟ به هیچ عنوان حق خروج این پایان نامه هارو از کتابخانه نداری ؟؟؟

می خوام ببینم واقعا ارزش علمی این پایان نامه ها چی میشه ؟؟ آیا واقعا همه دانشجوها وقت دارند که توی کتابخانه بشینند و اونهارو مطالعه کنند ...

اصلا دلم نمی خواد فکر کنید دختر خرافاتی هستم . اما من هر وقت خواب انار میبینم ، محاله تا چند روز بعدش برام اتفاق خوبی نیافته یا خبر خوشی نشنوم .  ( که البته این مورد تو کل زندگیم ۳ بار اتفاق افتاده ).... مخصوصا اگه انار قاچ کرده با دونه های درشت ببینم برا همین همیشه به کسایی که دوسشون داشتم و دارم به جای شب به خیر یا خوابتون خوش ...... میگم خوابات اناری ......

از همه دوستانی که برام کامنت گذاشتند ممنونم .

به خدا بی معرفت نیستم . رم و مادربورد کامپیوترم سوخته و اینجا آدرسهارو هم بلد نیستم که برم کافی نت . مثلا اومدم سرعت کامپیوترو بالا ببرم . رم سر جاش نرفته بود مادربوردم هم سوخت ...

تنها دلخوشیم اینجا اینترنت بود که اینم اینطوری شد . مادربوردو قراره بفرستند تهران درستش کنند .

به محض درست شدن کامپیوترم می ام و براتون کامنت میذارم ...

راستی یک هفته ای رفتم خونمون و به مامانم اینا سر زدم . دارم کم کم به اینجا عادت می کنم . اما تنها سرگرمیمو فعلا از دست دادم .

        ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

حالا بعد از یکسال دور از شهر و خونوادم ، خونواده جدید تشکیل دادم .با اینکه همسرم خیلی خوبه اما بعضی وقتها دلتنگ میشم .  حدودا یک ماه و نیمه که اینجا ساکن هستم که البته حدود ۲۰ روزشو برای کار دانشگاهی به شهر خودمون رفته بودم . هنوز خیابونها و آدرسارو یاد نگرفتم و هر وقت می خوام بیرون برم همراه با همسرم میرم . فقط یکبار تنهایی تا مرکز شهر که از اینجا دو ایستگاه ماشین فاصله داره رفتم و برگشتم . همه جا در خواست کار دادم . احتمالا از بهمن ماه تو دانشگاه به صورت حق التدریسی مشغول به کار میشم . دلم داره لک میزنه برای حال و هوای دانشگاه ... دلم میخواد آنچه از رشتم یاد گرفتم و دیدمو نسبت به زندگیم عوض کرد به دانشجوها یاد بدم . از طرفی  مجبور میشم بیشتر مطالعه کنم و این خیلی مهمه ...به چند تا اداره هم درخواست دادم که در مراحل اولیه به خاطر معدلم خیلی استقبال کردند اما نمی دونم کی جواب بدن...

اوضاع روحیم به هم ریخته ، چون هیچ وقت اینطوری راکد نبودم . بعضی وقتها تو اینترنت گشتی میزنم . اما خیلی بی حوصله شدم ...

این روزا باز دلتنگم ...... 

این گذشت تا اینکه  یکماه بعد بعد از آخرین امتحانم بهم زنگ زد و وگفت شب تا ساعت چند بیداری .. من می خوام بهت زنگ بزنم . الان کار اداری دارم و نمی تونم .. تا شب هم درگیری دارم .. با خودم گفتم این چه درگیریه که جدیده و تو تا ۱۱ شب کار داری ؟؟ گفت شب که زنگ زدم بهت میگم  بهت میگم . ساعت حدودا ۱۰.۴۵ شب بود که به موبایل زنگ زد و گفت تا ۱۰دقیقه دیگه به تلفن خونه زنگ میزنه ؟؟ منم شب قبلش اصلا نخوابیده بودم .  تا اون موقع هم منتظر زنگ اون بودم .. برا همین رفتم تو اتاقم که  از تلفن اتاق باهاش صحبت کنم که یه هویی دیدم زنگ خونه به صدا دراومد . قیافه منم اونشب دیدنی بود .. خودمونیما !!!جبران توپی کرد..

دشوار است ... ری‌را
هر چه بيشتر به رهايی بينديشی
گهواره‌ی جهان
کوچک‌تر از آن می‌شود که نمی‌دانم چه ...!

راهِ گريزی نيست
تنها دلواپسِ غَريزه‌ی لبخندم،
سادگی را
من از همين غَرايزِ عادی آموخته‌ام
سید علی صالحی
×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××
سلام . میدونم خیلی دیر کردم ، اما اومدم . با دلتنگی فراوان . نمیدونم چرا چند روزیه حالم خوب نیست . دوست دارم یه گوشه دنج گیر بیارم و فکر کنم .  وقتی تو خودم هستم بهتر مینویسم . البته خودم اینطور حس میکنم . دیشب یکدفعه یاد وبلاگم افتادم . اینجا .. گوشه دنج ری را ... هی ری را تو یه گوشه دنج داری .. یه جایی که درد دل میکنی و خالی از لطف نیست . عید خوبی داشتم ، با همسرم به مسافرت رفتم . اما یک کمی زیادی خونشون  موندگار شدم( لعنت به این قبض تلفن) این اواخر دلم برای خونوادم تنگ شده بود . اما روی هم رفته عید خوبی بود . از اون گذشته کم کم باید به دوری از خونوادم عادت کنم . اونجا هم یکدفعه دلتنگ میشدم .. حس تنهایی می کردم . حالا دوباره اینجام . پشت میز کامپیوترم نشستم و دستام صفحه کیبوردو لمس میکنه . همون کیبوردی که چندین ماهه از ری را و زندگیش داره برای شما مینویسه .... خوشحالم که دوباره اینجا پشت کامپیوتر دلبندم نشستم و مثل همیشه دارم براتون مینویسم .
اینبار دلتنگیم یه بوی دیگه داره . یه جور دیگه اس . یه حس غریب . کم کم دلتنگیم داشت بهم غلبه میکرد . دو سه نفر از دوستامو که میشناختم نشستم تحلیل کردم ( البته به جز اونایی که بخت باهاشون یار نبوده و خودشون زندگیشونو رقم زدن ).. نمی خوام به خودم بنازم اما این نشون میداد که من خیلی تو زندگیم موفق تر از اونا بودم ( تو اون قسمتهایی که خودمون رقم میزنینم و تا حدودی دست خودمونه ). یکمی از خودم راضی شدم . اما نه ؟؟! خیلی وقتها فکر میکنم خیلی بهتر از اینی که هستم میتونستم باشم .این مورد توی تحصیلم خیلی صدق میکنه و وقتی به اوج میرسه احساس میکنم میتونستم دختر خوبتری واسه پدر و مادرم باشم . اونایی که یک عمر زندگیشونو به پای من ریختند . این اواخر که دیگه حرف رفتن  پیش اومده بیشتر احساس میکنم که میتونستم براشون بهتر باشم . نمیدونم .. شاید این حس دلتنگی عید روم تاثیر گذاشته و اینارو دارم مینویسم . تا پنج ماه دیگه من 485 کیلومتر از خونوادم دور میشم  و نمیدونم چند وقت یکبار میتونم از کارم بزنم و روزگار بهم این فرصتو میده که خونوادمو ببینم . نمی دونم ؟؟ آیا من کاری باید انجام میدادم که نکردم ... امشب از اون شباس که دنبال بهونه برای گریه کردنم .......  شاید این بهانه ای باشه برای دلتنگیم ... از حالا به بعد مینویسم .. مثل سابق ... هیچ چیز مثل این گوشه دنج منو آروم نمیکنه ... 

*نوشته شده توسط یه دوست ....